Leerlingen en mentoren vinden elkaar
Geplaatst op: 4 september 2017

Maandag 21 augustus was een ontzettend spannende dag dat voor een grote groep GKC brugklassers mavo/havo/vwo. Voor het eerst zelf naar een nieuwe school fietsen. Met achterop de fiets niet alleen een rugzak met een agenda en een etui, maar ook nog een slaapzak, een pyjama, tandpasta (en stiekem soms zelfs een knuffel). Een enkele fiets steigerde van het gewicht dat meegezeuld moest worden. Fijn dat de bagage op school ingeleverd kon worden, zodat deze niet helemaal meegenomen hoefde te worden naar de kampeerboerderij in Lievelde.

Gelukkig was er voor de vakantie al kennis gemaakt met de nieuwe klas en met de mentor, dus daar was de spanning wel vanaf. Maar wat had die mentor allemaal in petto? Eerst gewoon naar de klas, vertellen over de vakantie of over je school waar je op gezeten hebt. Dan aan de hand van een boekje op zoek naar de indeling van je agenda, je rooster, je schoolpasje, je kluisje, inloggen in de computer en nog zoveel meer.

En dan is het halfdrie. Eindelijk gaat het kamp beginnen. Onder begeleiding van leerlingen uit de bovenbouw van het vwo op de fiets naar Lievelde; naar recreatiebedrijf Beusink. Hier werden de leerlingen opgewacht door docenten, studenten van de Pabo en door nog meer leerlingen uit de bovenbouw vwo. Een circuit van spellen in en rondom de boerderij en in het bos volgt. Afgewisseld met eten, drinken en weer spellen.

Sommige leerlingen werden nat, heel veel leerlingen hebben indianenstrepen opgelopen en voetballen met een bekertjesbril is toch wel erg lastig en grappig voor omstanders. Het avondprogramma is wat in de war geschopt doordat de kampeerboerderij tegenwoordig uitgerust is met geweldige sport- en spelfaciliteiten. De leerlingen hebben na het eten zichzelf meer dan goed kunnen vermaken op het springkussen, de free run baan, de voetbalkooi, de speeltuin de speelvelden of gewoon door een kaartje te leggen of te kletsen.

Maar dan wordt het langzaam maar zeker donker. Ideaal voor een tochtje naar het bos. Maar hoe vind je de weg het bos in en wat doen die rare mensenvormen daar met oplichtend hoofd of flakkerende lichtjes. Als je de leerlingen niet kon zien, kon je ze des te beter horen. Gelukkig heeft iedereen het bos na enige tijd veilig kunnen verlaten en de weg teruggevonden naar de boerderij. Hier werden nog broodjes knakworst met frisdank geserveerd en dan hup naar de slaapkamers.

Nu stond er toch echt op het programma dat er geslapen zou worden, maar daar dachten de leerlingen vreemd genoeg heel anders over. In menig slaapkamer is het nog tot laat heel gezellig geweest. Toch wist dit jaar de slaap de meeste leerlingen ergens tussen één twee uur te overmannen (echte diehards wisten het zelfs tot vier uur te rekken). Zo heeft het gros van de leerlingen toch nog wat uurtjes kunnen rusten om vervolgens fris en fruitig klaar te staan om aan de nieuwe dag te beginnen.

Het bleek een prachtige, zonnige dag te worden. Een dag om heerlijk al sportend door te brengen. Vooral het spelen van slagbal gecombineerd met zeepbanen en zwembadjes, terwijl het veldteam natgehouden werd met een tuinslang, was heerlijk om te doen bij dit warme weer. Een zee van handdoeken op het veld riep de sfeer van een openluchtzwembad op. Ook het spel waarin leerlingen geblinddoekt elkaar begeleiden over hindernissen was een mooi nieuw element dat door de Pabo-studenten ingebracht is. Zo konden leerlingen ervaren hoe het is om niets te zien en te moeten vertrouwen op de aanwijzingen van een klasgenoot. Geweldig om te zien hoe zorgvuldig de ‘verse’ klasgenoten met elkaar omgingen en hoe snel ze geleerd hebben om op elkaar te kunnen vertrouwen.

Na de lunch terug op de fiets naar school en dan naar huis. Op naar een middagje lekker even niks doen.
Sommige kinderen hadden kennelijk haast bij het naar huis gaan. Er is nogal wat bagage (jassen, kleding, handdoeken, één slipper en sportkleding) achtergebleven. De gevonden voorwerpen kunnen bij lokaal 202 worden opgehaald.

Al toekijkend heb ik gezien wat een enorm effect zo’n kamp heeft op kinderen. Om 13.00 uur kwamen ze nog timide de school binnen. Het fietsen was ook nog spannend, maar bij de spellen en vooral ’s avonds op de kamers is de grote metamorfose tot stand gekomen. ’s Morgens zag ik vermoeide koppies, maar ik zag ook dat de klassen gevormd zijn de leerlingen en hun mentoren elkaar gevonden hebben. Maar ook het team van docenten en bovenbouwleerlingen weet nu precies wat ze aan elkaar hebben. Vermoeid maar voldaan zijn we allemaal weer in Winterswijk aangekomen. Klaar voor de rest van het schooljaar.

Voor een meer uitgebreid fotoverslag verwijs ik u naar de website van de school. Wim Schreurs heeft het kamp weer prachtig in beeld weten te brengen.


Annemarieke Takken
Afdelingsleider brugklassen mavo/havo/vwo

Op deze pagina:

Er zijn geen tags aanwezig op deze pagina!