Gerrit Komrij College

Leraar zijn ten tijde van Corona

Geplaatst op 1 april 2020

Twee weken na de plotselinge sluiting van de school maak ik een eerste balans op. Hoe is het om leraar te zijn, zonder leerlingen in je klas?    

Mijn laptop en telefoon zijn nu mijn belangrijkste hulpmiddel in het bereiken van mijn leerlingen. Samen met de sectie hebben we in de eerste dagen dat de school gesloten was plannen gemaakt hoe we met de lesstof verder gaan. In de tweede klas zouden we gaan starten met het thema voortplanting. Een thema waarvan wij vinden dat het juist erg belangrijk is dat we die in de klas, samen met de leerlingen kunnen bespreken. Gelukkig hebben we een voor deze tijd zeer interessant onderwerp gevonden waarbij de leerlingen zich verder verdiepen in de werking van het afweersysteem en de werking van vaccinaties. Uiteindelijk leveren de leerlingen hier een filmpje of een podcast over in. In de brugklas was ik met mijn klassen (vwo 1) al een experiment gestart. Hoe redden de leerlingen zich, als ze zelfstandig de lesstof en de bijbehorende vragen doorwerken, waarbij ik in de lessen tijd neem om vijf verschillende practica en verdiepingsopdrachten uit te voeren. De leerlingen leveren als product een werkstuk in.

Leerlingen uit kader 1 heb ik de opdracht gegeven om in het boek verder te werken en daarnaast een folder te maken. Al met al heb ik zo voor een kleine 200 leerlingen een zinvolle opdracht die de nodige voorbereiding van hen vraagt en door mij goed op een afstand te beoordelen is. Zo dacht ik.      

Wat blijkt. Hele dagen krijg ik vragen die eigenlijk niet gaan over biologie maar over digitale vaardigheden. Hoe maak ik een folder, hoe zorg ik ervoor dat een foto in mijn verslag opgenomen is, hoe maak ik een filmpje enz. enz. Hele goede en normale vragen uiteraard die je in een gewone lessituatie prima kan handelen. Ik ben blij dat ze goed bezig zijn, maar de vragen krijg ik via de mail van vrijwel alle leerlingen achter elkaar en door elkaar heen. HELP!

Vanaf vandaag wordt er veel werk ingeleverd. Ik heb leerlingen de mogelijkheid gegeven om ook een papieren versie van hun werkstuk in te leveren in een doos die voor de deur van de gesloten, nagenoeg lege school geplaatst was. Ook stromen vandaag de filmpjes en podcasts binnen. En dan krijg ik echt een kijkje in de keuken (soms letterlijk) van de leerlingen thuis. Filmpjes waar ouders aan meewerken of een broer of zus. Geweldig om te zien hoe leerlingen vanuit huis gesteund worden. Ik zie dat ouders nu samen met mij de rol van docent oppakken. Samen helpen we de leerlingen door deze hele vervelende tijd heen. Ik ben trots op mijn leerlingen en trots op hun ouders die dit ook maar even op hun bordje krijgen.

Leraar ten tijde van corona is niet leuk. Maar we moeten hier samen doorheen. En dat samen voel ik zelfs op afstand heel duidelijk. Dank daarvoor.

Annemarieke Takken
docent biologie