Gerrit Komrij College

Op bezoek bij ISK-leerlingen

Geplaatst op 15 april 2020

De school is dicht. Het onderwijs wordt nu op afstand gegeven . Maar hoe doe je dat op een ISK-afdeling waar alles draait om relatie en interactie met de jongeren? Collega’s van de ISK vonden een oplossing en vertellen over hun ervaringen.

Rondje AZC

Lesgeven aan ISK-leerlingen in tijden van Corona. Hoe doe je dat? Als ISK-docenten lopen we tegen specifieke uitdagingen aan. Waar het digitaal onderwijs een enorme ontwikkeling heeft doorgemaakt, gaat dit aan de leerlingen van de eerste klassen van de ISK voorbij. De meeste leerlingen wonen op het AZC. Ze beschikken niet over laptops en veel van hen hebben geen mobiele telefoon. Als ze die wel hebben, blijft het moeilijk om met hen te communiceren, omdat ze nog maar een handjevol Nederlands spreken. Hoe houd je dan contact met je leerlingen? Hoe zorg je ervoor dat hun taalontwikkeling niet stil komt te staan? Dit doen we door wekelijks huiswerkpakketjes samen te stellen en die persoonlijk te bezorgen bij de leerlingen.

Op een donderdag rond het middaguur lopen mijn collega en ik over het terrein van het AZC. Er staat een gure wind en het is doodstil op straat. Ook hier worden de richtlijnen opgevolgd. Onder onze arm hebben we pakketjes met huiswerk die we persoonlijk gaan afleveren bij onze leerlingen.

Zoekend naar de juiste adressen zien we opeens één van onze leerlingen alleen over het terrein struinen. Een grote glimlach verschijnt op haar gezicht. Wat is ze blij om ons te zien en te kunnen helpen. Ze weet precies waar iedereen woont en ze brengt ons naar de juiste voordeuren. We worden door de leerlingen, zij het met enige verbazing, hartelijk begroet. We worden zelfs uitgenodigd op de thee, maar helaas moeten we dat weigeren i.v.m. social distancing. Sommige leerlingen hebben al hun huiswerk netjes gemaakt, anderen wisten hier en daar niet goed wat te doen en hebben nog niet alles af. Dat is geen probleem. We zijn gekomen om de balans op te maken, waar nodig een hart onder de riem steken en een duwtje in de goede richting te geven.

Eén leerling krijgen we niet te zien. Een leerling waar we ons al zorgen over maakten. We hadden hem graag even willen zien om het contact met hem vast te houden. We zullen het volgende week weer proberen.

Zowel voor de leerlingen als voor ons docenten is het goed om te weten dat we elkaar over een week weer gaan zien. Zo kunnen we het contact met deze kwetsbare groep leerlingen vast blijven houden en hen motiveren om in deze ongewone weken aan hun toekomst te blijven werken.

Marleen de Groot en Irma van Haastrecht
Mentoren ISK 1s en ISK 1a       

Rondje Achterhoek

Voor ISK-leerlingen gaat het in deze coronatijd net even anders dan voor leerlingen op het regulier onderwijs. Deze leerlingen beschikken nauwelijks over digitale middelen. Als ze hier wel over beschikken, moeten ze deze delen met de rest van het gezin. De taalbarrière is te groot om precies uit te leggen hoe alles werkt.

Omdat de leerlingen op individueel niveau les krijgen, hebben ze geen standaard-boeken die ze thuisbezorgd krijgen. De leerlingen hebben wel werkboeken meegenomen toen de school ging sluiten, maar velen hebben die al volledig doorgewerkt.

Op vrijdag 3 april zijn wij bij elke leerling op deurbezoek gegaan. Netjes op anderhalve meter afstand natuurlijk. Om nieuwe boeken te brengen, maar natuurlijk ook om de leerlingen te zien. Onze leerlingen komen in deze tijd, net zoals de rest van Nederland, weinig buiten. Zij missen de school, hun vrienden en de docenten. Iets dat de ze elke keer aangeven als ze ons spreken via Magister, Email of WhatsApp. Ze vinden het lastig dat ze nu weinig contact hebben met Nederlandse mensen.

Wij hadden de leerlingen al een aantal weken niet gezien en waren erg benieuwd hoe ze zouden reageren op ons bezoek. Veel leerlingen wonen ver van school, dus stapten we in de auto. Een vier uur durende route van bijna 150 km, door 10 verschillende plaatsen. Waar de ene leerling heel verrast was om ons te zien, stond de andere leerling al met de deur wagenwijd open voordat wij überhaupt de auto uitgestapt waren. Sommige leerlingen nodigden ons uit om binnen wat te drinken. Iets waar we helaas in deze tijd niet op in konden gaan, maar wat wel heel leuk en gastvrij was. Behalve dat de leerlingen blij waren om ons te zien, waren ze ook blij met nieuwe boeken.

Wij vonden het erg fijn om de leerlingen weer te zien en leuk om te zien hoe ze wonen. Een hele waardevolle, maar ook vermoeiende dag met heel veel indrukken.

Nu hopen we natuurlijk dat we de leerlingen zo snel mogelijk weer op school kunnen ontvangen. Mocht dit niet zo zijn dan rijden we met alle plezier nog een keer 150 kilometer door de Achterhoek voor onze leerlingen.

Anouk Hesseling en Tessa Grievink
Mentoren ISK4 en ISK2B