Gerrit Komrij College

In memoriam

Geplaatst op 10 januari 2022


O, ik weet het niet,
maar besta, wees mooi.
Zeg: kijk, een vogel
en leer me de vogel zien.
Zeg: het leven is een brood
om in te bijten en de appels zien rood
van plezier, en nog, en nog, zeg iets.
Leer me huilen, en als ik huil
leer me zeggen: het is niets.

[Herman de Coninck]

Verdrietig en verslagen hebben we afscheid moeten nemen van onze collega Aukje Liesting. Ze werd 38 jaar. Afscheid nemen wilde ze nog niet en toch kwam het onvermijdelijk en definitief op 8 januari. Aukje was docent wiskunde op het Gerrit Komrij College, maar meer nog die juf met aandacht en zorg voor haar leerlingen.

Na een opleiding tot docent basisonderwijs bekwaamde Aukje zich in het vak wiskunde en onderwees dat met veel plezier en op meesterlijke wijze aan onze leerlingen. Jongeren gaven haar uitdaging en plezier. In haar contacten met leerlingen stond het enthousiasmeren en het zoeken naar verbinding steeds voorop. Ze begreep wat jongeren bezig hield, welke hobbels er op hun pad lagen en welke stippen ze voor hen op de horizon kon tekenen.

Toen ze een aantal jaren geleden ziek werd, ging ze de strijd aan om beter te worden. Na een hoopvol begin moest ze in de loop der jaren toch veel loslaten. Dat ze niet meer met haar school, haar collega’s en haar leerlingen een toekomst had, viel haar zwaar. Ze had een enorme veerkracht en optimisme en tot het laatste moment voelde ze zich betrokken bij de mensen om haar heen.

Aukje hield van het leven, van plezier, wilde het leven leven. Ze hield van mensen, hield van haar leerlingen en van ons allemaal en wij hielden veel van Aukje. We moeten Aukje nu loslaten, nemen afscheid, maar dragen haar mee in ons hoofd en hart.